Kardeş kıskançlığı yeni bir çocuğun aileye katılmasından itibaren ortaya çıkan ve davranış problemlerinin görülmesine yol açan duygudur.O güne kadar ilgi ve sevgi odağı olan çocuk yeni kardeşin doğmasıyla birlikte ikinci plana atılmış gibi hisseder.Artık anne-baba ve yakınlarının sevgisini kardeşiyle paylaşmak zorundadır.Sevilmediğini düşünerek birtakım fizyolojik ve psikolojik tepkiler vermeye başlar. Aslında kıskançlık sosyal duygulardan biri olması sebebiyle diğer tüm duygular gibi hissedilmesi normal duygulardan biridir fakat kardeş kıskançlığ zamanla azalmayan bazı davranışsal belirtiler ile görülmeye başlar ise çocuk baş etmekte zorlanıyor olduğu anlaşılıp mutlaka desteklenmelidir.

Bu anormal davranışlar;

• kabuslar görme
• inatçılık  
• uyku/beslenme düzenlerinde bozukluk
• aşırı ağlama atakları
• alt ıslatma
• kekemelik
• konuşmayı reddetme
• biberon/emzik kullanmak konusunda aşırı direnç (yaşına uygun olmamasına rağmen)
• parmak emme
• kardeşine vurma
• onun oyuncaklarına zarar verme
• onu oyunlarına dahil etmeme
• ebeveynin ona bakım vermesine engel olmaya çalışma şeklinde görülebilmektedir.

Kardeş kıskançlığının görülme ihtimalini azaltacak öneriler şu şekildedir;

• Çocuğu hamilelik sürecinden itibaren anlayabileceği bir dille bir kardeşi olacağından haberdar etmek
• Hamilelik sürecinden itibaren somut kaynaklar aracılığıyla çocuğu hazırlamak (Kitao okumak kardeşi oyunlara dahil etmek vb)
• Kardeşinin varlığının kendisine olan sevgi ve ilginin azalmayacağına fiilen ikna etmek 
• Kardeşin varlığı ile okula başlama taşınma gibi adaptasyon gerektiren değişiklikleri aynı döneme denk getirmemek
• Çocuğun duygularını dinlemek empati kurmaya ve zorlandığında duygularını düzenlemesine yardım etmek

Bu desteklemelere rağmen yukarıda bahsi geçen belirtilerin görülmesi ve artarak devam etmesi durumunda mutlaka bir uzmandan destek alınmalıdır.