Oyun terapisi, eğitimli terapistler tarafından çocuğun psikolojik ve sosyal sorunları ile baş etmelerine yarayan ve ideal gelişimini desteklemeye yardımcı olmak amacıyla oyunun gücünden yararlanan kuramsal bir modelin sistemli şekilde uygulanmasıdır.

Yetişkinler nasıl psikoterapi sürecinde duygu ve düşüncelerini ifade edip baş etme yolları geliştirebiliyorsa oyun terapisi de çocuğun bu süreci oyuncakları kullanarak sürdürmesini sağlar. Bu süreçte terapist, çocuğun iç dünyasını yaşantılarını ve duygularını anlama imkanı bulur.

“Sen resim yaparken, hikâye anlatırken, topla veya herhangi bir şeyle oynarken, senin duygularını anlamana yardımcı olacak bir oyun ablasına/abisine gidiyorsun. Bu senin duyguların hakkında konuşmana yardımcı olacak çünkü eğer onları içinde tutarsan ve ne hissettiğini fark etmezsen her an patlayacakmış gibi veya mutsuz hissedebilirsin. Korkmamalısın oyun ablası/abisi sana senin istemediğin hiçbir şeyi yaptırmayacak. Yapmak ve söylemek istediklerini kendin seçeceksin. Dilediğin zaman tuvalete gidebilir, dilediğin zaman odada yanına birini alabilirsin. Genellikle çocuklar oyun ablası/abisi ile haftada bir kez görüşürler. Bu günlerde 45 dakikalık süre sen ve oyun ablan/abin için ayrılmış özel zamanlardır. Oyun ablan/abin ile her şey hakkında konuşabilir ve istediğin oyunları oynayabilirsin. Oyun ablası/abisi asla istediğin oyunu oynamana engel olmaz, sana kızmaz veya bağırmaz. Senin oyun ablanla/abinle oyun oynadığın bazı günler oyun ablan/abin annen ve baban ile görüşebilir. Bu görüşmeler yalnızca sana daha çok yardımcı olabilmek içindir. Bu oyun ablası/abisi ile oynadıkça ve konuştukça zamanla seni üzen problemlerin azalacak ve kendini daha iyi hissedeceksin.”