İnsanlık bildiğimiz en eski tarihlerden beri sosyal ortamlarda ilişki kurarak şekillenmiş ve beslenmiştir. Kendi dışındakilerle bağ kurmuş bir arada yaşamış ve toplum içinde var olmayı amaçlamıştır. Bunun yanı sıra iletişimin diğer insanlar ile paylaşımlarda bulunmanın ve sosyalleşmenin bir çok olumsuz duygu duruma veya patolojilere karşı koruyucu olduğu  "Bir kahvenin kırk yıl hatırı vardır." sözü ile de görülmektedir.

Yalnızlık hissinin depresyon anksiyete gibi duygudurum bozukluklarına sürükleyen bir etkisinin olduğunu biliyoruz. Yalnızlık hissinin fizyolojik rahatsızlıklara yol açması mümkün müdür diye incelemek isteyen araştırmacı Sheldon Cohenbu amaç doğrultusunda bir araştırma tasarlamıştır. Bu çalışmada araştırmacı Cohen insanları onayları dahilinde nezle virüsüne maruz bırakarak yalnız hisseden kişilerin yakın ilişkileri olan insanlara nazaran nezleye yakalanma riskinin ne durumda olacağını incelemeyi amaçladı. Bulgular yalnız insanların sosyal insanlara nazaran ÜÇ KAT daha fazla nezle olma riskinin arttığını kanıtladı.  Benzer şekilde araştırmacı Lisa Berkman da dokuz yıl süresince takip ettiği bir grup insanın ölüm riskini incelediğinde yalnızlık hisseden kişilerin ölüm riskinin diğer insanlardan en az İKİ-ÜÇ KAT daha fazla olduğunu açıkladı.

Yapılan çalışmalar bizlere hem yalnızlık hissinin insanları depresyon kaygı gibi durumlara sürüklemekte hem de hastalıklara karşı direncini azaltmakta olduğunu gösterirken insanların sosyal varlıklar olduğunu da hatırlatmış bulunmaktadır. Sosyalliğin insan yaşamında her zaman destekleyici ve besleyici olduğunu ve bu desteğin ölüm riskine bile etki edebildiğini ispat etmiş olduğu görülmektedir.