Ergenlik dönemi çocukluk ve yetişkinlik arasına sıkışıp kalmış, kıymeti çok bilinmemiş ve de iki dönem arasındaki sıkışmışlığı deneyimleyen bireyin çoğunlukla anlaşılamadığı bir dönem. Ergen denildi mi çoğu kişinin kaçarak uzaklaşmak istediğine tanık oluyoruz. "Ergenler laftan anlamaz, kendi bildiklerini yaparlar" "Ergenlerin ayrı bi dünyası var,  o dünyada her şeyi abartarak yaşıyorlar" , "Ergenler kendilerini dünyanın merkezi zannediyorlar ve dertleri hiç bitmiyor" , "Her gün yeni bir şey deniyorlar, isyanları kime anlamak çok zor" ve daha nicesi… Evet ergenler kendi bildiklerini yaparlar. Çünkü bildiklerini bilmeye ve güçlerini görmeye ihtiyaçları vardır. Her şeyi bize göre abartılı yaşıyor olabilirler, Çünkü beyin gelişimi henüz tamamlanmış değil. Duygusal olarak çok hassaslar ve yetişkinler için sıradan olan olaylar bile onlarda duygu yüklü birer vakaya dönüşebiliyor. Kendilerini dünyanın merkezi zannediyorlar çünkü bir ben oluşturmaya ihtiyaçları var. Kendiliği oluşturmak, oluşan kendiliğe şekil vermek, takdir edersiniz ki hiç de kolay değil. Kendilerini doğru bir yerde konumlandırmak için ilk aşamada merkeze koymaları aslına bakarsanız anlaşılır. Her gün yeni bir şey elbette deneyecekler. Beynin yeniliğe belki de en açık risk almaya denemeye, en elverişli olduğu dönemdeler. Onlar denemeyecek de kim deneyecek? İsyanları kime bilinmez ama haklı bir isyan olduğunu kabul edelim. Değişimin hem fiziksel hem de ruhsal anlamda kendini gösterdiği bu süreçte karşı koymalardan daha doğal ne olabilir ki? Tabii bunlar bir yetişkinin varsayımları. Ergenlik dönemini anlamanın en iyi yolu onu deneyimlemekte olan birini dinlemekten geçiyor. Ergenler diye bir grup yok hepsi aynı durumları aynı duygu ve düşüncelerle yaşamıyorlar. Ergenlik bir döneme işaret ediyor ancak nasıl ki bütün yetişkinler aynı değilse bütün ergenler de aynı değil bunu unutmamak gerek.